สกุล Deparia
วงศ์ ATHYRIACEAE

ลักษณะทั่วไป เหง้า สั้น ตั้ง หรือเลื้อย มีเกล็ดปกคลุม เกล็ดสีน้ำตาลสีเดียว ขอบเรียบ ผิวเกลี้ยง ก้านใบ โคนกว้างออก มีขนปกคลุม มีเมือกที่โคนก้านตอนใบออกใหม่ ใบ เป็นใบประกอบขนนก ปกติใบย่อยคู่ล่างใหญ่สุด แกนหลักกลางใบเป็นร่อง ร่องไม่เชื่อมต่อกับใบย่อย หรือก้านใบย่อย เส้นใบแตกสาขาแบบขนนก ปลายอิสระ มีขนบริเวณด้านล่างของแกนหลักกลางใบ แกนกลางใบย่อย ขนเป็นขนหยาบ มองเห็นได้ชัดเจน ขนเป็นเซลล์หลายชั้น สีน้ำตาลเข้ม กลุ่มอับสปอร์ รูปกลมถึงรูปขอบขนาน อยู่ด้านข้างเส้นใบ มีเยื่อหุ้มอินดูเซีย

เฟินในสกุลนี้ มีราว 20 ชนิด ในเขตร้อน ตั้งแต่อัฟริกาตะวันออก ศรีลังกา หิมาลัย จีนตอนใต้ ญี่ปุ่น ลงมาถึงมาเลเซีย ลูซอน และฮาวาย ในอเมริกาเหนือ มี 1 ชนิด

และในไทยมี 2 ชนิด คือ D. boryana และ D. japonica ปัจจุบัน ย้ายไปอยู่ในสกุล Athyrium (อ้างอิง : Pteridophytes in Thailand; Thaweesakdi Boonkerd, Roosarin Pollawatn)