สกุล Gymnogrammitis
วงศ์ DAVALLIACEAE

ชื่อสกุล Gymnogrammitis (อ่าน jim'-no-gram-i-tis จิม-โน-แกรม-อิ-ทิส) มาจากคำว่า gymos (naked, stripped, bare, เปลือย) รวมกับคำว่า gramen (grass, หญ้า)

ลักษณะทั่วไปของเฟินสกุลนี้ เหง้าเลื้อยยาว มีเกล็ดปกคลุมแน่น เฉพาะที่ฐานของเกล็ดแนบติดกับเหง้า สีน้ำตาลสีเดียว ก้านใบ มีข้อต่อเชื่อมกับเหง้า โคนก้านมีเกล็ด ใบ รูปขอบขนาน เป็นใบประกอบขนนก 3 ชั้น หรือเหมือน 4 ชั้น เนื้อใบบาง ผิวเกลี้ยง แกนหลักกลางใบเป็นร่องและครีบสันข้างร่องต่อไปจนถึงแกกลางใบและแกนกลางใบย่อย
อับสปอร์ เป็นกลุ่มรูปกลม อยู่ฝั่งล่างของปลายเส้นใบ ที่ปลายของแฉกเล็กสุด ไม่มีเยื่อหุ้มอินดูเซีย

ในประเทศไทย มีรายงานพบเพียงชนิดเดียว

Gymnogrammitis dareiformis (Hook.) Ching ex Tardieu & C. Chr.
Synomym : Araisostegia dareiformis (Hook.) Copel.
ชื่ออื่น : กูดลอง

เฟินชนิดนี้ เป็นเฟินเกาะอาศัยอยู่ตามลำต้นของไม้ อาศัยอยู่รวมกับมอส หรือบนก้อนหินที่เปียกชื้น ใต้ร่มเงาป่าทึบแน่น ที่ระดับความสูง 1200 ม. เหนือระดับน้ำทะเลปานกลาง

ลักษณะทั่วไป เหง้าเลื้อยยาว ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 มม. มีเกล็ดปกคลุมแน่น เกล็ดลักษณะ เป็นแผ่นบาง แคบยาว ขนาดยาว 4-5 มม. โคนกว้าง 1 มม. ค่อยๆ เรียวเล็กลงจากโคนสู่ปลาย จนเป็นหางยาว สีที่กลางเกล็ดสีน้ำตาลเข้ม ขอบสีน้ำตาล-น้ำตาลซีด

ก้านใบ สีฟางอ่อนถึงสีน้ำตาล มีเกล็ดที่โคนก้าน ผิวเกลี้ยง ตัวใบ รูปขอบขนาน ปลายแหลมถึงเรียวแหลม

ใบเป็นใบประกอบขนนก 3 ชั้น - เหมือน 4 ชั้น ขนาด 25 : 15 ซม. เป็นสันตามยาวเหมือนแผงใบย่อยช่วงบน มีครีบปีกที่ช่วงบน

แผงใบย่อยราว 10 คู่ ออกเยื้องสลับข้างกัน แผงใบย่อยรูปขอบขนาน-กึ่งสามเหลี่ยม ขนาดค่อยๆ สอบเล็กลงสู่ปลาย โค้งรูปเคียว ขนาด 10 : 5 ซม. มีก้านใบเห็นได้ชัดเจน

แผงใบย่อยเล็กอีกชั้น รูปกึ่งสามเหลี่ยม มีก้านสั้นๆ ปลายแหลม โคนรูปลิ่มกว้าง ขนาด 3:2 ซม. ส่วนย่อยเล็กสุดเป็นรูปเดี่ยว หรือแยกเป็นแฉก, one-nerved, ขอบเรียบ ปลายแหลม เนื้อใบบางเหมือนกระดาษ สีเขียวเข้ม ผิวเกลี้ยง

อับสปอร์ เกิดที่ส่วนย่อยเล็กสุดบนแผงใบย่อย ที่ปลายเส้นใบฝั่งล่าง ตำแหน่งละ 1 กลุ่ม ไม่มีเยื่ออินดูเซียปิดคลุมกลุ่มสปอร์

กระจายพันธุ์อยู่ในเขตหิมาลัย ตั้งแต่อินเดียตอนเหนือไปถึงจีนตะวันตกเฉียงใต้ ในบ้านเรามีบันทึกพบที่ เชียงใหม่ พิษณุโลก ในป่าเมฆบนยอดภูดอยสูง