กระแตกชนิดนี้เป็นเฟินเกาะอาศัยอยู่บนคาคบไม้สูง หรือพบอยู่ตามซอกหิน บนโขดหิน ในป่าดิบชื้นและป่าดิบแล้ง ตั้งแต่ระดับต่ำถึงระดับสูง 800 ม. MSL. มักพบอยู่รวมกันเป็นกลุ่มใหญ่

ลักษณะทั่วไป ลำต้นเป็นเหง้าเลื้อย เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ปกคลุมแน่นด้วยเกล็ดสีน้ำตาล ตอนกลางเกล็ดเป็นสีดำ ใบมี 2 แบบ

ใบปกติ sterile frond ใบนี้ไม่สร้างสปอร์ รูปไข่ หรือรูปไข่แกมรูปขอบขนาน กว้างประมาณ 15-25 ซ.ม. ยาวได้ถึง 25 ซ.ม. ขอบใบเป็นแฉก หยักเว้า ลึกเข้าไปเกือบครึ่งของความกว้างจากขอบใบถึงเส้นกลางใบ แฉกเป็นรูปกึ่งสามเหลี่ยม ปลายแฉกมน ขอบเรียบ ใบนี้ทำหน้าที่เก็บสะสมความชื้นและเศษซากอินทรีย์วัตถุ

ใบสปอร์ เป็นใบประกอบแบบขนนก ปลายแหลม หยักเว้าเกือบถึงเส้นกลางใบ แฉกรูปขอบขนาน ปลายเรียว ขอบเรียบ เส้นกลางใบเป็นสันนูนเห็นได้ชัดเจนทั้งสองด้าน แผ่นใบเรียบ แข็งหนา ขนาดของใบ ยาวได้ถึง 50-60 ซ.ม.กว้าง 25-35 ซ.ม. อับสปอร์มีขนาดเล็ก เป็น 2 แถว อยู่ระหว่างเส้นกลางใบ จัดเรียงตัวไม่เป็นระเบียบ
อับสปอร์ กระจายไม่เป็นระเบียบบนเส้นใยใบร่างแห

กระแตชนิดนี้ พบที่ภาคตะวันออก ที่เขาใหญ่ และที่ยะลา กระจายพันธุ์ใน ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย ออสเตเลียเขตร้อน และโพลินีเซีย