|
สกุล Phymatosorus Pichi Serm สกุลเฟินหลังสวน (Microsorum)
วงศ์ POLYPODIACEAE
สกุลนี้บางแห่งจัดให้รวมอยู่ในสกุล Microsorum กระจายพันธุ์อยู่ในเขตร้อนและทุคภาคของไทย
มักเกาะอาศัยอยู่ตามโขดหินในป่าที่ค่อนข้างแห้งแล้ง
ลักษณะทั่วไป มีเหง้าเลื้อยยาว สีเขียว มีเกล็ดหรือขนสีน้ำตาล เหง้าจะเลื้อยไปตามผิวดินหรือปีนเกาะขึ้นต้นไม้หรือก้อนหิน
ใบมีลักษณะหยักเป็นพูลึก แบบขนนก
อัปสปอร์ กลม มีขนาดใหญ่ เกิดเป็นแถว เรียงตัวด้านข้างของเส้นกลางใบของแต่ละพู
จมบุ๋มลงในเนื้อใบ และอาจนูนขึ้นมาทางด้านหน้าใบ ทำให้ดูเหมือนแก๊บปืน
หลายชนิดที่นิยมนำมาปลูกลงแปลงจัดสวน ต้องการแสงมาก ไม่ต้องการความชื้นมากนัก
ปลูกเลี้ยงและดูแลง่าย และบางชนิดสามารถตัดใบปักแจกันอยู่ได้ทนทานหลายวัน
ตัวอย่างของเฟินในสกุลนี้
|

P. scolopendria เฟินหลังสวน หรือ เฟินยายแพรก
[ image : Mr. 3K@Prachaub ]
|
Phymatosorus scolopendria (Burm.f.)Pic.Serm.
ชื่อพ้อง : Microsorum scolopendria (Burm.f) Copel.]
ชื่อสามัญ : Wart Fern, Serpent Fern
ชื่ออื่น : เฟินหลังสวน เฟินยายแพก |
เฟินชนิดนี้มีเหง้าเลื้อยยาวตามผิวดินหรือไต่ขึ้นต้นไม้ เหง้าเป็นเถากลม
เหมือนแท่งดินสอ ขนาด dia. 5 มม. สีเขียว อวบน้ำ มีเกล็ดสีน้ำตาลถึงดำ
กระจายบริเวณปลายเหง้า เกล็ดมีขนาดค่อนเล็ก รุปสามเหลี่ยมปลายแหลม ขอบหยักเป็นซี่ฟันละเอียด
มีปุ่ม หรือตา ตามเหง้าที่เกิดจากก้านใบที่แก่และหลุดร่วงไป ใบห่างกันราว
5 ซม. ก้านใบเรียวยาว ถึง 50 ซ.ม. ใบรูปขอบขนาน หรือรุปไข่กึ่งรูปสามเหลี่ยม
ตัวใบยาวและกว้างราว 40 ซ.ม. ใบหยักเป็นพู (lobed) ลึก จำนวนพูมีได้ถึง
6 คู่ คู่ล่างสุดใกล้โคนมีขนาดใหญ่สุด ใบสีเขียวอ่อนเป็นเงามัน และหนาเหมือนแผ่นหนัง
ส่วนแฉกหรือพู ปลายแหลม ขอบเรียบ เส้นกลางใบเป็นครียนูนขึ้น เส้นกลางในนูนทั้ง
2 ด้านของผิวใบ เมื่อต้นอายุยังน้อย ใบมีลักษณะเป็นใบเดี่ยวขอบขนาน ปลายเรียวแหลม
|
 |
อับสปอร์กลม รูปถ้วย บุ๋มจมลงในผิวใบ และนูนขึ้นด้านหน้าใบ
ไม่มีเยื่ออินดูเซียปิด เกิดเป็น 2 แถว เรียงตัวตรงเส้นกลางใบของแต่ละพู
สปอร์เมื่อแก่มีสีเหลืองส้ม
ปลูกเลี้ยงง่าย ใช้เครื่องปลูกหยาบ ผสมทรายเพื่อให้ระบายน้ำดี ต้องการแดดรำไรถึงกลางแดดได้
ปลูกในกระเช้าแขวนโชว์เหง้าสวยๆ หรือปลูกลงดินก็ได้ |
|

Phymatosorus nigrescens
|
Phymatosorus nigrescens (Blume) Pic.Serm.
ชื่อพ้อง : Microsorum nigrescens (Bl.) Copel.]
ชื่ออื่น : เฟินแก๊บปืน
|
เหง้าอ้วนหนาและเลื้อยยาว พุ่มใบตั้งขึ้น ก้านใบยาว แผ่นใบรูปขอบขนานหรือคล้ายสามเหลี่ยม
ยาว 60-80 ซ.ม. ขอบใบเป็นพูหยักลึกแบบขนนก เว้าลึกถึงแกนกลางใบ แต่ละพูปลายเรียวแหลม
สีเขียวสดเป็นมัน
ลักษณะคล้าย P. scolopendria แตกต่างที่ ใบแต่ละพูแคบยาวมากกว่าและลู่ไปทางปลายใบ
มีสีเขียวเข้มเป็นมัน |

อับสปอร์นูนเด่นขึ้นมาด้านหน้าใบ
|
| อับสปอร์นูนเด่นขึ้นมาด้านหน้าใบ นูนมากอย่างเห็นได้ชัด
จนดูเหมือนแก๊ปปืนเด็กเล่น |

|
เพิ่มเติมเฟินในสกุลนี้ที่พบในไทย
P. cuspidatus (D. Don.) Pic. Serm
ชื่อพ้อง : Microsorum cuspidatum (D.Don.) Tagawa
ชื่ออื่น : กูดฉ่ำ
พบที่เชียงใหม่ เชียงราย หนองคาย อุดรธานี
P. longissimus (Blume) Pic. Serm
ชื่อพ้อง : Microsorum rubidum (Kunze) Copel.
ชื่ออื่น : กระปรอกใบแฉก
พบเชียงราย พเยาว์ แพร่ ลำปาง
|

เฟินฮาวาย P. grossus

|
Phymatosorus grossus (Langsdorff & Fischer)
Brownlie
ชื่อสามัญ : Maile-Scented Fern
ชื่ออื่น : เฟินฮาวาย (ชื่อทางการค้า)
เฟินฮาวาย เป็นชื่อทางการค้าที่เรียกกัน พบเห็นได้ทั่วไปตามร้านขายต้นไม้
เป็นเฟินที่มาจากหมู่เกาะฮาวาย กระจายพันธุ์อยู่ในออสเตเรีย นิวคาลิโดเนียน
ถึง ฟิจิ หมูเกาะแปซิฟิคใต้
เดิมจัดเป็น P. scolopendria สายพันธุ์หนึ่ง ต่อมาในปี 1977 Brownlie
ได้ชี้ให้เห็นความแตกต่าง คือ P. scolopendria ใบแบ่งเป็นพู 1-4 คู่
และเป็นเฟินเกาะอาศัย ในขณะที่ P. grossus ใบแบ่งเป็นพูมากว่า 10 พู
ใบย่อยเรียวและปลายแหลมมากกว่า ใบย่อยลู่ไปทางปลายใบ และส่วนมากเป็นเฟินดิน
เฟินชนิดนี้ นิยมนำไปจัดปลูกจัดสวน เพราะเลี้ยงง่าย เติบโตได้เร็ว
ทนแดดได้หากมีความชื้นเพียงพอและโตเร็วกว่าปลูกเลี้ยงในร่ม
|
ยังมีเฟินในสกุลนี้อีกหลายชนิด ยังไม่ทราบชื่อแน่นอน
| |
Phymatosorous sp. จากฟิลิปปินส์ ก้านใบสีน้ำตาลดำ ยาวราว 20 ซ.ม. จำนวนพูใบย่อยมี
1-2 คู่ ปลายใบย่อยเรียวแหลม เส้นกลางใบสีน้ำตาลถึงดำ เป็นเงามัน
[ภาพ : CHATT] |

เฟินเกลียวทอง (ชื่อทางการค้า)
[ Image : CHATT ] |

เฟินเกลียวทอง (ชื่อทางการค้า)
[ Image : Duang99 ] |
|
|