P. elephantotis
[ Image : Bank ]

เดิมชื่อ P. angolense แต่ได้ถูกเปลี่ยนในภายหลังเป็น P. elephantotis ซึ่งแปลว่า "คล้ายหูช้าง" ซึ่งเรียกตามลักษณะใบ กระจายพันธุ์ในป่าธรรมชาติแถวแอฟริกา เขตร้อนตอนกลางและตะวันออก รวมไปถึงบริเวณแอ่งที่ราบต่ำคองโก โมแซมบิค ซึ่งมักเป็นป่าที่ค่อนข้างโปร่ง ปริมาณน้ำฝนไม่มากนัก ปัจจุบัน ชายผ้าสีดาชนิดนี้ในป่าธรรมชาติมีแนวโน้มลดลง เนื่องจากป่าถูกทำลายอย่างรุนแรง อีกทั้งมีการลักลอบเก็บออกจากป่าขายนอกประเทศเป็นจำนวนมาก

กลุ่มสปอร์ : เกิดเป็นแผ่นใต้ใบ เกิดกระจายอยู่บริเวณพื้นที่ 1/3 จากปลายใบ มีเยื่อ paraphyses ปิดคลุม

P. elephantotis มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับ P. quadridichotomum (เสนอโดย นักพฤกษศาสตร์ Barbara Joe Hoshizaki) และใกล้ชิดกับกับ P. wallichii หรือ ห่อข้าวสีดา (เสนอโดย นักพฤกษศาสตร์ Hennipman และ Roos)

วิธีการปลูกเลี้ยง : P. elephantotis เจริญเติบโตได้ดีในฤดูร้อนและอากาศชุ่มชื้น แต่พักตัวในช่วงอากาศเย็น หลังจากพักตัว เมื่อเริ่มเข้าสู่ฤดูฝน มันจะเริ่มแตกใบกาบใหม่ และช่วงต้นฤดูแล้ง จะออกใบชายผ้ารุ่นใหม่ ปกติไม่ทนต่อสภาพอากาศเย็น การให้น้ำควรให้เพียงชุ่มชื้น ไม่ชุ่มแฉะที่รากตลอดเวลา เครื่องปลูกควรระบายน้ำได้ดี ต้องการแสงสว่างมาก หรือแสงแดดรำไร ไม่โดนแสงแดดจัดโดยตรง สิ่งที่ต้องคอยระมัดระวังมาก คือ หากชุ่มแฉะรากติดต่อกันหลายๆ วัน โดยเฉพาะหากฝนตกชุก มักจะมีปัญหาเรื่องเน่า และสำหรับในกรณีที่เลี้ยงร่ม ได้แสงน้อยเกินไป ต้องระมัดระวังในการให้น้ำ ควรให้น้ำเมื่อแห้งสนิทจริงๆ ก่อน มิฉนั้นจะเน่าได้โดยง่าย

การขยายพันธุ์ : การขยายพันธุ์ด้วยสปอร์ ซึ่งทำได้ยาก และมีน้อยต้น ที่จะเป็นต้นที่ได้จากการเพาะสปอร์ ส่วนอีกวิธี คือ แตกหน่อต้นใหม่ที่แตกออกจากปลายราก

Sporeling : ต้องการปุ๋ยบ่อย โดยสังเกตุจาก ต้นที่เพาะจากสปอร์ มีอาการเหลืองซีดบ่อยๆ เมื่อเว้นระยะให้ปุ๋ยนานเดิน 1 เดือน และเมื่อให้ปุ๋ยน้ำจางๆ 5-7 วัน จะกลับมาเขียวตามเดิม ในขณะที่ชนิดอื่น แทบไม่ได้ให้ปุ๋ย แต่ไม่มีอาการซีดขาดปุ๋ยเหมือน P. elephantotis