เฟินสกุล Pityrogramma นี้ เป็นสกุลของเฟินหลังเงินและเฟินหลังทอง Goldback and Silverback Ferns ที่หลายคนคงเคยเห็น หรือเคยปลูกเลี้ยงกันมาแล้ว
ลักษณะทั่วไปของเฟินสกลนี้ เป็นเฟินดิน ขนาดเล็กถึงขนาดกลาง มีลำต้นเป็นเหง้าสั้น ตั้งหรือล้มเอน ปกคลุมด้วยเกล็ดรูปหอก เรียวแคบ บาง ขอบเรียบ สีน้ำตาล ยอดเหง้ามีใบออกถี่แน่น ก้านใบ ผอม ยาว ผิวเกลี้ยง สีม่วงถึงสีน้ำตาลเข้ม หรือสีดำ ด้านหน้าเป็นร่องเล็กน้อย ภายในมีท่อลำเรียง รูปร่างคล้านริบบิ้น จัดเรียงตัวขนานกัน เป็นเงามัน โคนก้านมีเกล็ดปกคลุม แผ่นใบ เป็นใบประกอบขนนกหลายชั้น รูปไข่ หรือรูปสามเหลี่ยมแคบ ใบย่อยคู่ล่างสุดมีขนาดใหญ่สุด หรือลดขนาดลงเล็กน้อย แกนใบย่อย สีดำ ด้านหน้าเป็นร่อง ใบย่อยหยักลึก ปลายใบแหลม เนื้อใบบางเหมือนกระดาษ ผิวหน้าใบเกลี้ยง ปกติใต้ผิวใบปกคลุมด้วยผงสีขาวหรือสีเหลือง เส้นใบใยกระจายอิสระ
อับสปอร์รูปยาวไปตามเส้นใยใบ ไม่มีเยื่อหุ้มอินดูเซีย ไม่มีเยื่อ paraphyses สปอร์รูปร่าง tetrahedral หรือ trilete ผิวเกลี้ยง เป็นผงสีดำอยู่ระหว่างผงสีเหลืองหรือสีขาวที่ปกคลุมใต้ใบ

สกุลนี้กระจายพันธุ์อยู่ในเขตร้อนของ อเมริกา มีอยู่ราว 40 ชนิด และใน เอเฃีย อัฟริกา มาดากัสกาและโพลีนีเซีย

ตัวอย่างเฟินชนิดนี้

Pityrogramma austromelanesis
ชื่ออื่น : เฟินหลังทอง

เฟินหลังทองชนิดนี้ มีผู้นำพันธุ์เข้ามาจากประเทศออสเตเลีย เมื่อ 2542 นำเข้ามาขยายพันธุ์จำหน่าย และเป็นที่นิยมปลูกกันอย่างกว้างขวาง
ลักษณะทรงพุ่มคล้ายเฟินหลังเงินของบ้านเรา P. calomelanos
ลักษณะใบของเฟินหลังทอง ก้านใบผอมเรียวและยาว สีดำเป็นเงามัน ลักษณะใบเป็นใบประกอบขนนก 2 ชั้น ขอบใบย่อยหยักลึกเกือบถึงแกนใบ ปลายหยักมน ด้านหน้าสีเขียวเข้มป็นเงามัน ด้านล่างปกคลุมด้วยสีเหลืองทอง มีกลิ่นอ่อนๆ ไม่ฉุน ซึ่งบางคนอาจชอบกลิ่นนี้ แต่บางก็บ่นว่าเหม็น

การปลูกเลี้ยง : ปลูกเลี้ยงเหมือนเฟินหลังเงิน คือ ชอบเครื่องปลูกร่วนโปร่ง ระบายน้ำดี ชอบรำไรถึงแสงมาก หรือได้รับแสงแดดอย่างน้อยครึ่งวัน ชอบความชุ่มชื้นในอากาศ แต่ไม่ชอบน้ำขังแฉะในเครื่องปลูก

การขยายพันธุ์ : เพาะสปอร์